21/22 April Ubud en Jimbaran

21 April, Als we ‘s ochtends boven komen ligt Nusa weer op d’r vaste plekje op ons te wachten. We raken al aardig aan haar gewend. We staan op tijd op want we willen toch nog even terug naar een markt in Ubud voordat we naar het rijstveld gaan en Roald heeft ‘s avonds nog contact gehad met een jongen die custom zilveren sieraden maakt. Hij woont vlak bij en gaat voor Ro een Set Vexy ring maken. We ontbijten deze keer in het huis en ik maak een standaard Balinees vakantie ontbijt. Dat houdt in: wit geroosterd brood met pindakaas, chocopasta, jam en watermeloen. Niet echt een gezond ontbijtje maar hier valt gewoon niet snel iets anders te vinden in de winkeltjes. Ach ja we zijn op vakantie, thuis maar weer op de gezonde toer. 
 

We gaan eerst op bezoek bij Dewey die de sieraden gaat maken. Hij woont met zijn familie in een klein dorpje waar hij in de tuin een ateliertje heeft. Hij blijkt echt hartstikke goed te zijn. Er valt van alles te zien, ringen die nog in de maak zijn, gereedschap en sieraden die al af zijn. Ook is het op het erf de moeite waard om even rond te neuzen, want het staat vol met gave bonsai boompjes waar ik jaloers van word en ze hebben natuurlijk ook weer dieren. Een schattige puppy maar ook een vliegende eekhoorn. Het is een zielig bang ding, in een klein kooitje. “Just for fun, a pet”. Het beestje word er nooit uitgehaald blijkbaar want hij bijt, best logisch als je hoort rond te rennen en zweven tussen de bomen maar je zit opgesloten in een kooi. De jongens vinden het natuurlijk weer zielig, wij ook hoor, er word hier gewoon echt anders gedacht over het welzijn van dieren. Dat bleek ook maar weer toen we gister langs een wagen reden waar allemaal stalen buisvormige kooien op lagen met in elk kooitje een varken. 1 zo’n varken paste precies in 1 lange kooi. Ze lagen daar dus in de zon lang uitgerekt in, niet eens op hun buik met ruimte voor beweging nee gewoon poten naar voor en achter gestrekt en vast gebonden en liggen maar. We dachten dus dat ze al dood waren tot er 1 met z’n kontje wiebelde. We vonden dit toch wel het ergste wat we tot nu toe hadden gezien qua dieren leed. We kunnen ons gewoon niet voorstellen dat je je hier oké bij voelt als je zo iets doet met een dier. Helaas doe je er natuurlijk niets aan hier op vakantie maar Liam was hierna (hij at thuis al bijna geen vlees meer) echt om. “Mama ik ben net als jij vegetarisch, ik ga geen dieren meer eten”. 
 

Dewey maakt echt gave dingen en het ziet er allemaal zo degelijk en gedetailleerd uit, Roald en ik beslissen dat we het een mooi idee vinden om voor de kinderen ook een armband te laten maken als aandenken aan deze mooie reis. De armbanden zullen niet op tijd klaar zijn dus deze worden verstuurd. De ring kan Roald woensdag ophalen. 
 

We gaan verder naar de markt, we zijn op een missie.  Noah wilde bijvoorbeeld nog voor op zijn slaapkamer een houten masker, wij een houten beeld en onze vrienden Twan en Natascha hebben gevraagd aan de boy’s om iets moois te kopen voor in hun nieuwe huis. De opdracht luid: “verras ons” dus we gaan eens kijken of we daar ook iets handgemaakt van hout kunnen vinden want de jongens denken dat ze dat wel leuk zullen vinden. Josh heeft gister een leuk tropisch pakje gekregen en de andere boys willen er ook 1. Na de textiel stop gaan we door voor het houtsnijwerk. Onze chauffeur brengt ons naar een straat waar we winkel na winkel alleen maar houtsnijwerk zien. We besluiten een winkel in te gaan maar als we deze binnen stappen komen we er achter dat we eigenlijk in een grote loods terecht zijn gekomen waar allemaal kleine winkeltjes zich hebben gehuisvest. Dan dringt het tot ons door, we zijn in de groothandel! Er lopen hier namelijk helemaal geen toeristen maar het krioelt er van de locals. Hier kopen ze hun spulletjes om weer te verkopen in Ubud centrum. 
Dit is echt de jackpot want hier betaal je waarschijnlijk de laagste prijs. Ons gevoel klopt, want noah vind voor nog geen 200.000  roepia (11 euro) zijn barong masker. Barong is de koning van de geesten, leider van de gastheren van het goede in de mythologie van Bali, Indonesië. De gebeeldhouwde maskers van Barong werden traditioneel gebruikt in Balinese rituelen. Ze geloven hier dat een Barong masker je huis bewaakt en beschermd tegen boze geesten. In Ubud centrum hebben we deze maskers veel gezien maar veel duurder. Ze kosten daar ongeveer 35€ met afdingen misschien 25€. Hier kostte ze tussen de 5€ en de 10€! Voor dat geld willen de andere kids ook wel graag zo’n masker kopen. Dan heeft iedereen z’n vakantie centjes goed gebruikt. 

Rijen na rijen houtsnijwerk lopen we langs, de meeste mensen die bij hun stalletje zitten zijn bezig met het snijden of schilderen van het hout dat ze verkopen. We vinden het dus extra leuk om hier iets te kopen omdat het onder je neus gemaakt word. Het is er heel warm en druk, het vergt wel wat van ons allemaal om hier te winkelen. We proberen bij zo veel mogelijk verschillende mensen wat te kopen, dan voelt het toch alsof we iedereen een beetje steunen, we dingen hier ook niet af want de prijzen zijn al zo laag. Als de buit eenmaal binnen is zit iedereen behoorlijk overprikkeld in de taxi maar wel blij met de aankopen dus dat maakt het snel goed. We moeten nu nog wel een extra koffer kopen hier, whoepsie. Gelukkig mogen we in totaal 7 koffers inchecken en 6 stuks handbagage mee nemen. Dat is nogal overdreven maar het komt nu wel goed uit met die extra grote souvenirs.  
 

Op naar het influencers rijstveld Alas Harum. We hebben de term “influencers rijstveld” zelf bedacht want we vermoeden aan de advertenties te zien dat daar veel influencers zullen rondlopen. Onze verwachting word waarheid. Bij de kassa is het al te zien, veel jonge mensen met vlog en foto camera’s. Eenmaal binnen blijkt dat we op een Chinees stel na ook de enige zijn die hier met kinderen naar toe gaan. Je betaald een klein bedrag bij de ingang en binnen zijn er verschillende activiteiten die je tegen extra betaling kunt kiezen zoals schommelen boven het rijstveld of in de bar aan het zwembad dat overigens alleen toegankelijk is voor 18+. Je kan zelfs een fel gekleurde jurk met lange sleep huren waarin je jezelf kunt laten fotograferen bij alle foto plekjes.  Je kunt het het beste beschrijven als een attractie park voor influencers en natuurlijk is onze favoriete attractie de influencers zelf hihi. Het is zo grappig om te zien hoe er word geposeerd in de verschillende tafereeltjes, een rij voor een brug omdat er iemand met zo’n jurk overheen loopt en gefilmd word, twee Chinezen die op een fiets over een hoge kabelbaan fietsen en natuurlijk af en toe de vraag of wij ook een foto van een stelletje willen maken. We verbazen ons echt over deze “trend”. Natuurlijk genieten we ook van de omgeving want eerlijk is eerlijk het is echt heel mooi hier. Natuurlijk maken we ook wat foto’s nu we er toch zijn en ik heb niet voor niets ook een mooie influencers outfit aangetrokken ;). Het rijstveld ligt in een soort kleine vallei en alles is prachtig onderhouden. Dus ondanks dat het een beetje gek is vinden we het een leuk uitstapje en de kinderen vermaken zich met het wandelen door alle kleine paadjes en verborgen tunnels en Noah ziet zelfs nog een slang. Hij komt gillend naar ons toe “whaaa een slang! Als we aan komen bij de brug waar hij hem zag was de slang helaas al weg. De hitte is geloof ik nog geen 1 keer zo erg geweest op vakantie als op dit plekje. We zijn allemaal letterlijk doorweekt dus na een uurtje hebben we het ook wel gezien, we gaan lunchen en terug naar de villa voor een frisse duik. 
‘s middags arriveert Carolien onze vriendin en klant uit Nederland die nu in Bali woont, dat is gezellig! Ze blijft ook eten en als de kids op bed liggen kunnen wij nog wat drinken en kletsen. Om 22.00 uur vertrekt ze weer richting haar huis. Helemaal alleen op de scooter door de jungle een half uurtje rijden, dapper hoor! Ik doe het haar niet na, ze heeft het al wel vaker gedaan en volgens haar is het wel veilig, voor zo ver dat kan hier in Bali ;). Ze is goed aangekomen laat ze ons weten in een berichtje. 
 

We geven Nusa nog een bakje water voordat we gaan slapen. Morgen moeten we afscheid van haar nemen want we hebben afgelopen week de plannen wat gewijzigd en we vertrekken morgen naar ons laatste onderkomen. Eigenlijk zouden we tot woensdag in het leaf house blijven maar toen we nog eens goed gingen uitzoeken wat we in Ubud wilden ondernemen kwamen we er achter dat er voor een gezin met 4 jonge kinderen niet al te veel geschikt bleek. Er is bijvoorbeeld een excursie te boeken naar het paradijselijke Nusa penina. Als je dit eiland wilt bezoeken moet je heel vroeg uit de veren om vervolgens op een prop volle boot te stappen die vertrekt uit een chaotische haven. Eenmaal daar ga je een hele dag snorkelen en hiken over de rotsen. Als Roald en ik alleen waren geweest hadden we dit zeker wel gedaan want het is eigenlijk een must see wanneer je naar Bali gaat maar dit is een gezinsvakantie en we willen steeds goed overwegen of het wel echt leuk en haalbaar is voor de kinderen. Wat vonden de kinderen tof deze vakantie? Dat was de vraag. Het surfen vonden ze top en ze willen ook heel graag naar een water pretpark. Het leaf house konden we kosteloos annuleren en van dat geld kunnen we een ander huis boeken dat ook nog eens vlak bij het vliegveld ligt. Eigenlijk is de keus snel gemaakt want het is niet alleen leuk voor de kids om nog een keer te surfen maar we kunnen dat huis op de dag van vertrek nog huren tot 17.00 uur. Het is voor ons dus ook praktisch en zeker een stuk relaxter. Oorspronkelijk zouden we woensdag ochtend vertrekken uit Ubud en dan met koffers en al naar het waterpark gaan waarna we naar het vliegveld zouden vertrekken. Nu kunnen we dinsdag naar het het waterpark en woensdag op ons gemak alles inpakken en wellicht nog wat uitrusten voor de reis. We zullen het leaf house echt missen, de meeste van ons vinden het open huis in de jungle heerlijk. Het is ook echt heel mooi en rustgevend. Ubud zouden we nog wel eens naar terug willen. Het is echt een leuk stukje Bali, de sfeer is goed en de natuur is mooi. Wie weet ooit…

22 april, Zoals bijna elke ochtend zijn de kids rond 6.00 uur wakker. De dagen beginnen hier vroeg en eindigen vroeg aangezien het ook om 18.00 uur al weer donker is. Het ritme is anders hier. Ik vind het niet erg, ik ga er ook alvast uit. Een laatste keer genieten van de natuur hier, het gaat nog even regenen in de vroege ochtend. Het koelt dan wat af en het ruikt zo lekker, de bomen lijken nog groener. De kids gaan zwemmen in de regen. Om 12.00 uur moeten we afscheid nemen van deze plek en van Nusa. Dag lieve poes, het ga je goed en hopelijk krijg je snel je schattige kittens. 
 

We rijden via Denpasar (waar we die extra koffer gelijk maar kopen) naar Jimbaran. We verkennen het huisje en wilde dan gaan surfen maar laag water gooit roet in het eten dus dit staat nu gepland voor woensdag ochtend. We zwemmen wat en gaan dan uit eten op het strand, je kunt ons goed herkennen als de standaard toerist deze keer wat de boy’s wilde vandaag allemaal hun nieuwe pakje aan. In Jimbaran is het strand aanzienlijke schoner dan in lovina en Pemuteran, je ziet ook meteen dat dit meer de toeristische kant is van Bali met de restaurants op het strand en overal word je wat aangeboden. Dit is aan de noordkant wel anders, daar vind je soms nauwelijks een restaurant, we zijn bijvoorbeeld in lovina niet 1 keer uit eten geweest. Het ziet er hier wel gezellig uit op het strand en zo goed als geen plastic, alleen soms een zwerfhondendrol dus het blijft uitkijken. Liam kiest een mooie beachclub uit waar fakkels branden. Er stonden ook nog leuke maan lampjes op tafel. Als je je bij het bekijken van de foto’s afvraagt waarom ik op 1 foto met mijn hoofd op tafel lig is dat dus omdat er een zoveelste wereld oorlog uitbarstte over de kwestie wie die bal als eerst mag vast houden. Zoals al eerder eens geschreven: het is heus niet altijd alleen maar leuk en gezellig bij ons op vakantie;) het komt uiteraard altijd wel weer goed. Morgen gaan we naar Water bomb Bali. Iets waar de boy’s al heel de vakantie naar uit kijken.